Zwemvijvers: zwemmen in de natuur

 © ACA Sprl 

Zwemvijvers bieden een mooi en ecologisch alternatief voor de traditionele zwembaden met hun chemicaliën. Het water wordt hier gezuiverd door ‘biologische filters’. In een zwemvijver moet een ecologisch evenwicht bereikt en bewaard worden. Daarom is het aan te raden een douche te nemen vooraleer je gaat zwemmen. Op die manier schaad je de waterkwaliteit niet.

Hoe werkt dat, een zwemvijver?

Een zwemvijver lijkt op het eerste gezicht als twee druppels water op een gewone folievijver, maar er moet bij de aanleg met veel meer rekening gehouden worden. Met de aanplanting van zuiverende planten en hun voedingsbodem (vaak een vulkanisch gesteente) in de filterlagune, met de plaatsing van een filter en een pomp, het afwerken van de zwemzone en - eventueel - wat buizen, een watervalletje of beekje, en soms een regeneratiezone.

Welke folie kiezen?

De waterdichting van de vijver wordt verzekerd door een rubberfolie (EPDM), Sarnafil (polyofine) of eventueel een pvc-folie. Bespaar niet op de kwaliteit van de waterdichting, die bepaalt immers de levensduur van je vijver. Kies een materiaal dat het milieu respecteert en geen effect heeft op fauna en flora.

De filterlagune

Het gedeelte van de vijver waar het water gezuiverd wordt, noemt men de filterlagune. Die wordt door een wal onder water gescheiden van de zwemzone.

De lagune wordt tot de rand gevuld, vaak met een poreus vulkanisch gesteente maar ook kleikorrels of keien worden gebruikt. Daarin worden moerasplanten aangeplant die voor het ecologische evenwicht en de helderheid van het water moeten zorgen. Moerasplanten (riet, irissen...) absorberen de aanwezige voedingselementen, terwijl de bacteriënkolonies die zich op de lavastenen, kleikorrels of rolkeien vastzetten, de organische afvalstoffen mineraliseren.

Zoals in elk ander zwembad moet er een gesloten waterkring aangelegd worden. De circulatie wordt aangedreven door een pomp. Het water mag in geen geval stilstaan.

Onderin de filterlagune wordt het water aangezogen. Het stroomt eerst door een dikke laag poreuze vulkaansteen (die al snel krioelt van zuiverende bacteriën). Vandaar wordt het water eventueel nog door een zandfilter gestuurd en dan naar het onzichtbaar geïnstalleerde pomphuis gezogen, waarvan het, via een watervalletje of onder het wateroppervlak uitkomende buizen, naar het zwemgedeelte loopt.

De filterlagune zal 10 tot 30% van de totale oppervlakte innemen.

Regeneratiezone

In plaats van – langs een watervalletje of door buizen – rechtstreeks van de pomp naar het zwemgedeelte gestuurd te worden, kan ook een omweg gemaakt worden via een ondiepe regeneratiezone vol waterplanten. Die zullen de zuurstoftoevoer verhogen. Plaats deze planten in korven.

De zwemzone

De oppervlakte van de zwemzone moet minimaal 15 m² bedragen, maar 30 m² of meer is beter. Merk op dat hoe groter de ruimte, hoe sneller het ecosysteem er zijn evenwicht zal vinden. Het zwemgedeelte bevat meestal planten. Over het feit of er al dan niet vissen in kunnen gezet worden zijn de specialisten het niet eens.

Je vult de zwemvijver best met regen- of putwater. Indien dat niet of onvoldoende voorradig is, zal je leidingwater moeten gebruiken, maar dan zal het wat langer duren vooraleer er zich leven in ontwikkelt. Waterverlies door verdamping compenseer je enkel door er regen- of putwater aan toe te voegen.

Indien je vreest dat het vijverwater te onzuiver is of vol afval zit, plaats je een skimmer-overloopsysteem, een slibreinigingssysteem en een uv-sterilisator. De aanwezigheid van een filtreersysteem door uv-straling kan de grootte van de waterzuiveringsoppervlakte beïnvloeden en noodzaakt altijd een regeneratiezone.

Onderhoud

Het onderhoud van een zwemvijver is beperkt tot ongeveer tien minuten per dag. Naargelang van de vorm die je gekozen hebt, kan je een automatisch reinigingssysteem installeren zoals voor traditionele zwembaden.

	1  |  2  |  Volgende