Belastingheffing

 © IMMOWEB SA/NV 2013 

Zelfs als ze geen ingezetenen zijn, moeten ook eigenaars van vastgoed dat op Franse bodem is gelegen belastingen betalen.

Als de eigenaar van een vastgoed in Frankrijk inkomsten haalt uit zijn activiteiten in Frankrijk die een bepaald bedrag overschrijden, dan wordt hij verondersteld zijn inkomsten aan te geven aan de Franse belastingdienst en aan de dienst van het originele land van de niet-ingezetene die in Frankrijk verblijft (in ons geval België). De inkomsten omvatten de bankrenten en huuropbrengsten.

Een Belg die in Frankrijk verblijft, is onderworpen aan het betalen van belastingen in Frankrijk en in België. Een verdrag met betrekking tot dubbele belasting beschermt de meeste Belgische staatsburgers en vermijdt dat ze tweemaal belastingen moeten betalen op hun eigendom. Iemand die van plan is permanent naar Frankrijk te verhuizen, moet de Belgische belastingdienst hiervan op de hoogte brengen voor zijn vertrek en hen de gegevens leveren met betrekking tot zijn werk en zijn eigendom(men).

Hou ermee rekening dat belastingen in Frankrijk niet worden verminderd door middel van een systeem van inhouding bij de bron, zoals in België. Ze worden betaald in het jaar dat volgt op het betreffende aanslagjaar. De betalingen kunnen gebeuren in schijven van 3 tot 10 vervroegde betalingen en de personenbelasting wordt altijd geschat door de belastingplichtige. De belasting op de inwoners wordt geïnd door het Direction Générale des Impôts (Directoraat-Generaal van belastingen), terwijl de belasting van niet-ingezetenen wordt verwerkt door het Centre des impôts des Non Résidents (belastingkantoor voor niet-ingezetenen) in Parijs. In het belastingkantoor kan een aangifteformulier worden verkregen (dat kan de aanvragers helpen hun formulieren in te vullen)

Grondbelastingen

Op basis van de gemiddelde huurwaarde van een woning, moeten individuele personen twee soorten lokale belastingen betalen. De grondbelasting is de belasting die wordt bepaald voor de eigendom van een terrein (al dan niet bebouwd), ongeacht of de belastingplichtige in Frankrijk verblijft of niet. De woonbelasting is de belasting die wordt betaald door de inwoners, die al dat niet de eigenaars van de woning zijn. Beide belastingen worden betaald in het jaar dat volgt op de huurtermijn. Gepensioneerde ingezetenen en eigenaars van nieuwe huizen kunnen worden vrijgesteld van het betalen van die belastingen.

Inkomstenbelasting

Voor Franse ingezetenen wordt de inkomstenbelasting of de personenbelasting (IRPP = impôt sur le revenu des personnes physiques) afgehouden van het totale bedrag van de inkomsten in Frankrijk en het buitenland. Er zijn echter een aantal maatregelen die u de mogelijkheid bieden belastingvermindering te krijgen. De belasting op kapitaalopbrengsten moet worden betaald op de eigendoms- en kapitaalinkomsten en op de rente op bankrekeningen. Voor de Belgische ingezetene wordt de inkomstenbelasting geïnd door de Belgische belastingdienst. De Belgische ingezetene moet voor alle panden die in het buitenland liggen, de huurinkomsten die hij ontvangt of kan ontvangen (als het pand niet verhuurd is) vermelden op zijn belastingaangifte. De huurinkomsten zullen deel uitmaken van de progressiviteit van de inkomstenbelasting.

De barema's voor 2008 in Frankrijk voor de personenbelasting die betrekking heeft op de netto belastbare inkomsten in 2007: 

Belasting op grote vermogens

De solidariteitsbelasting op grote vermogens (ISF = L'impôt de solidarité sur la fortune) is een Franse belasting die wordt betaald door personen die een patrimonium bezitten dat netto meer dan 770.000 euro waard is (drempel op 1 januari 2008). De herverdelende belasting wordt berekend op het patrimonium aan een tarief dat kan variëren van 0,55 tot 1,80%.

Het ISF is een verklarende belasting die automatisch wordt verrekend. De betrokken personen moeten zelf een gedetailleerde schatting van de waarde van hun vastgoed op 1 januari maken, het bedrag van de belasting berekenen en hun aangifte, vergezeld van een cheque, sturen naar het Directoraat-Generaal van belastingen (DGI = Direction Générale des Impôts) en meer specifiek naar de dienst voor vennootschapsbelastingen waarvan hun domicilie op 1 januari en vóór 15 juni geregistreerd is. De fiscus kan de aangifte controleren en gedurende drie jaar een eventuele wijziging van de aanslag toepassen. In geval er geen aangifte is ingediend of als er een eigendom is weggelaten, bedraagt de periode voor de wijzigingen zes jaar (sinds 1 juni 2008).

Als u een ingezetene bent in Frankrijk (hoofdverblijfplaats in Frankrijk), dan wordt er rekening gehouden met alle eigendommen van het fiscale huishouden (vastgoed, handelsfondsen, valuta, enz.), behalve de eigendommen die uitdrukkelijk zijn vrijgesteld in de lijst van het algemene wetboek van de belastingen (Code Général des Impôts), zoals kunstwerken en antiquiteiten. In geval van verkaveling van het eigendom, is de vruchtgebruiker belastingplichtig alsof hij de volledige eigendom zou hebben (artikel 885 G van CGI).

Als u een niet-ingezetene bent in Frankrijk (hoofdverblijfplaats in het buitenland), dan zijn de financiële activa waarover u beschikt in Frankrijk (bankrekeningen, investeringen) niet inbegrepen en wordt er alleen rekening gehouden met het vastgoed. Het is belangrijk dat u weet dat de waarde van de panden waarmee rekening wordt gehouden, de nettowaarde is, d.w.z. de brutowaarde verminderd met de aftrekbare schulden. De bepaling van de brutowaarde gebeurt door de aangever of de belastingplichtige die zelf de waarde van zijn vastgoed evalueert. In het Code Général des Impôts (Algemeen wetboek voor belastingen) zijn echter wel evaluatieregels vermeld om de aangever te helpen. Die regels verschillen afhankelijk van de aard van de aan te geven panden. De panden moeten worden geëvalueerd volgens hun handelswaarde op 1 januari van het aangiftejaar. De handelswaarde staat voor de marktprijs.

Barema 2008 van de ISF: Delen van de netto belastbare waarde van het patrimonium.

De belasting op grote vermogens mag niet meer bedragen dan 85% van uw netto belastbaar inkomen.

In 2007 werd progressief een belastingplafond toegepast zodat de totale belasting die werd gevormd door het ISF, IRPP, CSG en CRDS niet meer dan 50% van het inkomen van de belastingplichtige kan bedragen. Die oplossing heeft voorrang op het plafondmechanisme dat eigen is aan het ISF. De korting is beperkt tot € 11.660 of tot 50% van het ISF (regel van 'afschaffing van plafond'). Alleen belastingplichtigen die hun fiscale verblijfplaats op 1 januari in Frankrijk hebben, kunnen profiteren van de vaststelling van een plafond.

	1  |  2  |  Volgende